L’È TÖTÅ ROBÅ ÈCIÅ

M’è capetàt ‘na óltå, miå tat tèmp ‘n_dre,

ardì che cumbinassiù,

dè igå dè ‘n_dà a éder, ‘n_dè ‘n_paés vizì,

‘na caså èciå, per cönt d’en tal ché l’erå ‘nteresàt.

L’erå sò de ‘n_tedèsch che ‘l_gà liå idå,

so miå bé come, gnà perchè,

per viå de ‘na stóriå

de cambiài o de falimèncc.

L’erå pròpe ‘na bèlå caså,

‘n_palàss adiritürå

l’erå stadå la residènså, sücüramènt,

de zènt che cöntàå argótå ‘n_del so paéss.

‘L_sà lìå troàdå tötå bèlå aredàdå,

piena de robå èciå, e de mòbij de valùr,

e töcc i mòbij bei pié de istìcc, e carte

e documèncc, e milå ótre ròbe.

‘L_sücù ‘l_ghiå pensàt be

dè ènder förå töcc i mòbij

a sèrte antequàre, ardì che cumbinassiù,

che i_erå ‘nteresàcc apéne al ... legnàm.

Alùrå i ghiå streacàt förå de casècc e casitù

töt sté ben di Dio,

tat che le stànse le parìå sulàde

de carte, lèttre, lìber e strass.

Quatå robå, amó del milåeotsènt;

sa püdìå rifà la stóriå

de töt chel paéss

per almeno sènt’agn andré.

Che, besògnå fa argótå,

sa pöl migå lassà ‘n_da töt a la malùrå.

‘L_Cumü, o la bibbiotécå, a saìl,

i_ssarà ‘nteresàcc de sücür a tègner töt de cönt.

Conósse be chèi giöscc, ardì che cumbinassiù,

jè pròpe me coscrìcc,

t’edarét che de sücür,

a dìghel, i_ssarà contécc.

Jè ‘n_dàcc lur a éder,

ma i_gga est neènt:

“L’è tötå robå èciå, l’è robå de brüzà;

ghè neènt, ghè neènt de salvà”.

Fa migå neènt, dòpo ‘n_po',

la caså la paså ‘n_ma, ardì che cumbinassiù,

a braå zènt ..., i conósse!

adès se che i ma darà aziù.

“Ma cosa ci sarà mai di così pressioso,

in una casa da buttare giù?”

La siùrå l’è cerìdå,

la gà ardàt, ma apò le la ga est neènt.

Dopo ‘n_po' la caså i_lla giöstå,

è ‘l_möradùr, ardì che cumbinassiù,

al conósse be,

ga ‘l_dizarò a lü.

Gnà dutùr, gnà prufisùr,

apéne ‘n_pòer möradùr.

Gràssie Capetàne.

Pinù